نسل سوخته

خیلی سخته که کنارت بشینم دل به سایه سار پلکات بسپارم

 با تو خونگی باشم ...

 اما نشه...

 بتونم بهت بگم دوستت دارم...

روی دیوار سایه تو ...

روی دیوار هق هق من...

 که چرا این دو تا تصویر...

 هیچ جوری یکی نمی شن

مثل یه سایه باهامی همدلی وپا به پامی ...

اما... دوری و بی آزار از دل اسیرو ناچار...

تا هزار سال و جلوتر ...

می رسی و من تا آخر...

 اول یه جمله موندم که به تو شدم گرفتار...

 با توام دلخوش آزاد دل... دل نوبر خرداد اسمتو میشوره من رو از سکوت تا به یه فریاد ... 

با توام دلخوش آزاد دل... دل نوبر خرداد اسمتو می بره من رو از سکوت تا به یه فریاد ... 

روی دیوار سایه تو...

روی دیوار حسرت من...

وقتی مال من نمی شی...

بی خود گلایه کردن...

تو یه سو...

من سوی دیگه...

این میشه آخر بازی...

نرسیدنه همیشه...

غم خطای موازی...

دوستای خوبم سلام.غمگینی ودل تنگی آدما مثل فصلهای پائیزمی مونه که میادومیره یه ارمغان برامون داره وخیلی وقتها هرفصل خاطره ای زنده می کنه ویا خاطره ای می سازه .وقتی ادم کسی رو ازدست میده یا بدست میاره ...به آرزوئی میرسه و...حس های جدیدی بهش دست میده وقتی می بینید کسی غمگین می نویسه بدونید که یه غمی تو دلش افتاده وبرای آرامشش با نوشتن می خواد درد دل کنه تا شاید مرحمی پیدا بشه برای زخمهاش وقتی هم مطالب شاد می نویسه که به آدم روحیه می ده دلیلش اینه که به شادی رسیده پس اگرمطلب غمگینی می خونید چیزی برای تسکینش بنویسین وملامتش نکنید که چرا؟!...

واگردیدید به شادی دست می کشه خودتون رو شریک شادیش بدونید اینطوری هر کسی باشید و هر جای دنیا که زندگی می کنید با هم به یاد هم هستید و برای هم آرزوها می کنید یادتون نره؟...

برای دوستانتان دعا کنید و بدانید که همیشه یکی در این دنیای خاکی هست که واسه همه دعا می کنه و از همه التماس دعا داره .قربون همتون برم.

مرسی پارسای عزیز برات آرزوی موفقیت داریم .

تو را من دوست خواهم داشت

آنچنان که خود را حتی اگر

تمام عشاق را دیوانه بخوانی

و عشق را قصه ای بی انجام

من...

تو را دوست خواهم داشت

بیشتر از آنچه خود را

اگر می دانستی که چطور  دوستت دارم

هیچگاه برای آمدنت باران را بهانه نمی کردی...

رنگین کمان من

عشق  آتشین  مرا  تو  رها   مکن

دوستی  غیر  از  مرا  تو  وفا   مکن

چشمی به جزچشم مراتونگاه مکن

از  گوشه   غمخانه   تو   گذر   مکن

دلت  را  بهر نامردان تو پریشان   مکن

پروانه  را   بهر  شمع تو  سوزان  مکن

چشمان  انتظار  مرا  تو  حیران  مکن

آرزوهای بردل مانده رانقش برآب مکن

سلام.مرسی از تمام دوستانی که برای بهتر شدن وبلاگ وپیشرفت ما نظرمی دن.آرزوی موفقیت برای همتون داریم.شاد باشین و سلامتبازم به ما سر بزنید.قربان همه شما نسل سوخته.تقدیم به شما خوبان

بغض صدامی زند هردم  بشکن  مرا

قلبم ندا می دهد که  تکه تکه کن مرا

پاهایم می گویند  از تنت جدا کن مرا

انگشتانم می گویند قطعه قطعه کن مرا

وذهنم می گوید پاک کنم خاطرات تورا

کاش در کلبه  احزان  تو مهمان  می شدم

یاکه دربوستان احساس توریحان می شدم

کاش  در ساحل  عشق تو  دریا  می شدم

یا  در  خوابهای  زیبای  تو  معنا   می شدم

کاش  در حصار   مهر   تو  زندان   می شدم

یا که در  آسمان  خیال  تو  باران   می شدم

خیلی سخته آدم چیزائی رو که خیلی دوست داره و بهشون احتیاج داره از دست بده.درد سنگینیه وقتی بشینه رو دوش آدم شونه هاش خم میشه و زیر سنگینیش له میشه و دیگه نمی تونه قد راست کنه .واقعا سخته و دردناکتر از اون اینکه آدم عزیزی رو از دست بده آدما با از دست دادن کسی و چیزی که براشون عزیزه بارها و بارها میمیرند .کاش این مردن مردن بود نه زجر لحظه به لحظه!....

چه دردیست در میان جمع بودن ولی در گوشه ای تنها نشستن؟!....

باز

ای الهه ناز 

 با دل من بساز

 کین غم جان گداز برود زبرم

گر دل من نیاسود از گناه تو بود

بیا تا زسر گنهت گذرم

باز می کنم دست یاری به سویت دراز

بیا تا غم خود را با راز و نیاز زخاطر ببرم

 نکند تیر خشمت دلم را قدر

به خدا همچو مرغ پر شوروشرر به سویت بپرم

آنکه او زغمت دل بندد چون من کیست

ناز تو بیش از این بهر چیست

تو الهه نازی در بزمم بنشین

من تو را وفادارم بیا که جز این نباشد هنرم

این همه بی وفائی ندارد ثمر

به خدا اگر از من نگیری خبر نیابی اثرم

اگرتیر نگاه تو

 از چشمان آبی خزر

بر فراز کوههای سر بلند

 به پرواز در آید

و از فراسوی مزرعه های گل رزومریم

به پیش واز دستهای پرز مهر عشق بیاید

 آنگاه من نیز آغوش غم را می شکافم

و از آن پیله سرد و تاریک به سوی تو به پرواز در میایم

تا با تو هم نفس شوم

 تا با تو بمانم

و به اوج بتازم 

و با هم قصه پرداز لحظه های زندگی شویم

به تو محتاجم بمان